Ο Λάζαρος

Ο Λάζαρος

Καλώς μας ήβρε ο Λάζαρος κι ο φίλος του Χριστού μας.

Καλώς μας ήβρε ο πάντιμος κι ο ευλογημένος χρόνος.

Π’ ανθίζει για Πάσχα η γη κι ευωδιάζει ο τόπος.

Π’ ανθίζει και το Πάσχα μας η Λαμπροφόρα ημέρα.

Σήμερον έρχεται ο Χριστός, ο επουράνιος  Θεός,

εν τη πόλει Βηθανία Μάρθα κλαίει και Μαρία.

Λάζαρον τον αδερφό της και γλυκόν καρδιακόν της.

Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν και τον εμοιρολογούσαν.

Την ημέρα την Τετάρτη κίνησε ο Χριστός για να ’ρθει.

Τότε βγήκε κι η Μαρία έξω από τη Βηθανία,

πέφτει εμπρός γονατιστή και τους πόδας του φιλεί.

Αν  ήσουνα εδώ Χριστέ μου Κύριέ μου και Θεέ μου

δεν θα πέθαινε ο αδερφός μας και ο φίλος ο δικός σας.

Τότε κι ο Χριστός δακρύζει και τον Άδη φοβερίζει.

Άδη Τάρταρε  και Χάρε, Λάζαρε θε να σε πάρει.

Δεύρο έξω Λάζαρέ μου φίλε μου και αγαπητέ μου.

Λάζαρος σαβανωμένος και με το κερί ζωσμένος.

Λάζαρος απελυτρώθη, αναστήθη και σηκώθη.

Πες μας Λάζαρε τι είδες εις τον Άδη όπου πήγες.

Είδα φόβους, είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους.

Δώστε μου λίγο νεράκι να ξεπλύνω το φαρμάκι

της καρδίας των χειλέων και μη με ρωτάτε πλέον.

 

Χριστέ μας παντοδύναμε  και ποιητά του κόσμου

το πρώτο θαύμα που ’κανες ήταν στη Γαλιλαία

που ’κανες το νερό κρασί και όλοι το θαύμα λέγουν.

Δεύτερο θαύμα που ’κανες ήταν στη Βηθανία

π’ ανέστησες το Λάζαρο που ’χε μεγάλη χρεία.

Ο Λάζαρος απέθανε εδώ και τόσα χρόνια

και απόψε αναστήθηκε και περπατάει στα σπίτια.

Αλλού του δίνουν τέσσερα και αλλού του δίνουν πέντε.

Σ’ ετούτο το αρχοντόσπιτο του δίνουν δεκαπέντε.

Δώσ’ μας κυρά μ’ πέντε – έξι αυγά να σ’ πούμε και του χρόνου.

Του χρόνου και τ’ αντίχρονου καλά για να σας βρούμε.

(Ακούγονται φωνές απ’ όλους και του χρόνου να ’μαστε καλά, καληνύχτα σας).

2009-07-12T06:46:29+00:00

Leave A Comment