Παναγία Αγιοσπηλιώτισσα (ανάγκη αναπαλαίωσης)

Στον Ανω Γοργόμυλο μεταξύ των συνοικισμών Γεροπλατάνου (Κοτικατών) και Γεροδημάτων υπάρχει μια μικρή φτωχική Εκκλησία πλην όμως μεγάλη σε έργο πνευματικό και δύναμη, αφιερωμένη στην κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η ιστορία της (που συνταυτίζεται με ότι ιερότερο έχει το χωριό μας)και τα θαύματά της από τη χάρη Εκείνης (της Μεγαλόχαρης) της δίνουν ξεχωριστή λαμπρότητα σε όλη την περιοχή του Δυτικού Ξηροβουνίου. Το όνομά της είναι Παναγία Αγιοσπηλιώτισσα, λόγω του ότι κτίστηκε πολύ κοντά στην Αγιοσπηλιά των Μολιανών (εκεί που βρέθηκε περί τα μέσα του 10ου αιώνα μ.Χ. η εικόνα της Παναγίας, απ’ όπου και η Σπηλιά ονομάσθηκε Αγιοσπηλιά).

Επειδή το Εκκλησάκι ήταν πολύ μικρό σε σχέση με άλλες δύο Εκκλησίες της Παναγίας που υπήρχαν στο χωριό μας ονομάσθηκε και Παναγίτσα ή Παναγία Θαυματουργή. Οι άλλες δύο Εκκλησίες ήταν η μία της Ζωοδόχου Πηγής (εκεί που είναι σήμερα ο καθεδρικός Ναός στο Νέο Γοργόμυλο) και η άλλη της Μεταστ6άσεως της Θεοτόκου (στη θέση Πανωκκλησιά), οι οποίες και καταστράφηκαν τον Αύγουστο του 1820 από τα στρατεύματα του Μπαμπά Πασά κινούμενα εναντίον του Αλή Πασά από Άρτα προς Γιάννινα κατ’ εντολή του Σουλτάνου. Για την όλη ιστορία τα θαύματα και άλλες λεπτομέρειες της Παναγίας της Αγιοσπηλιώτισσας κρίνεται επιβεβλημένο να μελετηθεί το σχετικό φυλλάδιο, που εκδόθηκε για το σκοπό αυτό από την Αδελφότητα Γοργομυλιωτών (των συγγραφέων Αντώνη και Βασιλικής Νταλαμάγκα) τον Αύγουστο του 2004, το οποίο και διανεμήθηκε δωρεάν με το αντίστοιχο φύλλο της Εφημερίδας «Όρραον».

Οι πρόγονοί μας χωριανοί ήταν πολύ περήφανοι που υπήρχε ένα τέτοιο θαυματουργό Εκκλησάκι στο χωριό μας, το οποίο και αποτέλεσε καταφύγιο και κιβωτό σωτηρίας χιλιάδων ανθρώπων (συγχωριανών μας και άλλων από τα γύρω χωριά ) στο διάβα των αιώνων. Επειδή θαυματουργό χάρισμα έχουν λίγες Εκκλησίες μέσα στον Ελλαδικό χώρο, οι σημερινοί Γοργομυλιώτες έχουμε βαρύτατες υποχρεώσεις να διατηρήσουμε και να αναδείξουμε το Εκκλησάκι αυτό τόσο στα στενά πλαίσια του χωριού μας όσο και γενικότερα στην Ήπειρο.

Εάν κάποιος επισκεφθεί το Εκκλησάκι σήμερα διαπιστώνει μετά λύπης ότι βρίσκεται σε κακή κατάσταση. Οι τοίχοι είναι έντονα ραγισμένοι σε πολλά σημεία, οι εικόνες στους τοίχους έχουν ξεθωριάσει, η πλακοσκεπή που υπήρχε επί εκατοντάδες χρόνια αντικαταστάθηκε κακώς με κεραμοσκεπή, το κωδωνοστάσιο δεν έχει καμιά συνάφεια ή συνάρτηση (δεν ταιριάζει) με το Εκκλησάκι και τόσα άλλα που προκαλούν απογοήτευση, δάκρυα και πόνο ψυχής για την κατάντια αυτού του ιερού συμβόλου του χωριού μας.

Εάν το θαυματουργό αυτό Εκκλησάκι ανήκε σε κάποιον άλλο Δήμο ή κοινότητα της Ελλάδος θα αποτελούσε στόλισμα και “κυψέλη μελισσών”, όπου θα συνέρρεαν χιλιάδες ανθρώπων για να προσκυνήσουν την Πάναγνη Θεοτόκο, που τίμησε και τιμά με θαύματα το χωριό μας και τη γύρω περιοχή. Η συγκέντρωση μας εκεί κάθε Δεκαπενταύγουστο, με το Αντάμωμα των συγχωριανών και φίλων μας, από ένα μέρος αποτελεί σημαντικό γεγονός για όλους μας, ενώ από το άλλο προκαλεί θλίψη και αυστηρότατη κριτική σε βάρος μας με την κακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Εκκλησία.

Αν και το Εκκλησάκι αυτό μαζί με εκείνα των Αγίων Αποστόλων στη Γκούρα, των Αγίων Ταξιαρχών στο Βαθύ και του Αγίου Δημητρίου στις Μαρκάτες έχουν κριθεί διατηρητέα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, δεν αναμένεται καμία χρηματοδότηση για ανακαίνισή τους, διότι μέσα στον Ελλαδικό χώρο έχουν κριθεί εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα ως διατηρητέα, πλην όμως το κράτος δεν έχει και δεν διαθέτει χρήματα για τη συντήρηση τους.

Εάν σηκώνονταν οι προγονοί μας συγχωριανοί και μας έβλεπαν το Δεκαπενταύγουστο να πανηγυρίζουμε απέξω από την Εκκλησία, τη στιγμή που αυτή βρίσκεται σε όχι καλή κατάσταση, θα μας κυνηγούσαν με τις πέτρες. Εκείνοι διατηρούσαν το Εκκλησάκι σε άριστη κατάσταση τιμώντας όλους ιδιαίτερα τη χάρη της Παναγίας. Την ημέρα δε της γιορτής της, κατά τη διάρκεια του πανηγυριού που γινόταν, επειδή δεν είχαν τι άλλο να διαθέσουν, έσφαζαν προβατίνες , γίδες ή βόδια και πωλούσαν το κρέας τους διαθέτοντας τους αντίστοιχους πόρους στην Εκκλησία. Εμείς σήμερα τι κάνουμε;

Μέσα από τις στήλες της Εφημερίδας της Αδελφότητας καλούμαστε όλοι οι χωριανοί να κάνουμε ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, συνεισφέροντας ότι ο καθένας και η καθεμιά μπορεί και θέλει από τα βάθη της καρδιάς τους και από το υστέρημα τους, προκειμένου να αναπαλαιωθεί (ανακαινισθεί) το Εκκλησάκι κατά τέτοιο τρόπο που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών .

Το έργο αυτό αποτελεί επιταγή, καθήκον και υποχρέωση προς τους προγόνους συγχωριανούς μας, αλλά και συγχρόνως μέγιστο σεβασμό, θαυμασμό και ευγνωμοσύνη στο ιερότατο πρόσωπο της Θεοτόκου, που τόσα προσέφερε και προσφέρει στο χωριό μας.

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι όλοι οι χωριανοί μας συμμερίζονται όλα τα αναφερόμενα παραπάνω και με την πατροπαράδοτη θρησκευτική ευλάβεια που τους διακρίνει θα συμβάλουν τα μέγιστα στην ιερή αυτή προσπάθεια αναπαλαίωσης-ανακαίνισης της θαυματουργής Εκκλησίας της Παναγίας Αγιοσπηλιώτισσας ή Παναγίτσας.

Αντώνης Νταλαμάγκας

Στρατηγός ε.α.

Με απόφαση της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης εγκρίθηκε η σύσταση Ερανικής Επιτροπής για τη συγκέντρωση χρημάτων με σκοπό την αλλαγή της κεραμοσκεπής του Ιερού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, της πλακοστρώσεως του προαυλίου χώρου, της κατασκευής χαγιατιού καθώς και της κατασκευής καμπαναριού.

Η Ερανική Επιτροπή, της οποίας η θητεία είναι τριετής, ήτοι από 1ης Απριλίου 2005 έως 31ης Μαρτίου 2008, αποτελείται από τα εξής πρόσωπα:

1.Νικόλαος Δράκος Πρόεδρος, Εφημέριος

2.Λαμπρινή Βλάχου του Παναγιώτη

3.Αντώνιος Νταλαμάγκας του Θεμελή

4.Βασίλειος Παπακώστας του Χρήστου

Η Ερανική Επιτροπή έχει ανοίξει λογαριασμό στην Εθνική Τράπεζα με αριθμό

486/750737-29 στο όνομα των Νικολάου Δράκου, Μιλτιάδη Μανίκα και Παύλου Τάτση.

2009-07-12T08:22:25+00:00

Leave A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.