Απρίλης 23 (Αγ. Γεωργιος) – Τη Δευτέρα της Λαμπρής

Σαν την μερούλα τα’Αι Γιωργιού γεννιέται πανηγύρι.

Το πανηγύρι ήταν πολύ και ο κόσμος ήταν λίγοι.

Κρατάει ο δράκος το νερό διψάει το πανηγύρι

διψάν οι μουλάρες (μουλάρια) της κυράςκαι τα`λογο τα`αφέντη.

Απόλα μ’δράκε μου το νερό να πιεί το πανηγύρι

να πιούν οι μούλες τις κυράς και τα’λογο τα’αφέντη.

Από την πάλη την πολύ κι από την φασαρία

λαβώσαν τη Γιωργάκαινα στο γόνα και στο χέρι.

Και στο μικρό το δάχτυλο πο’χει την αρραβώνα.

Κι ο Γιώργης την ερώταγε και την συχνορωτάει.

Για μου πως είναι το λάβωμα πως είναι το μολύβι.

Πικρό είναι το λάβωμα φαρμάκι είναι το μολύβι.

Πάω να φέρω το γιατρό μήπως και σε γιατρέψει

Γιώργη μου μην ξοδεύεσαι μη χάνεις και το βιό σου.

Εγώ δεν εγιατρεύομαι και γιατρεμούς δεν έχω.

Γιώργη μου να μην παντρευτείς και άλλην να μην πάρεις

θα σου μαλώσει τα παιδιά θα σου χαλάσει το σπίτι.

2009-07-12T07:16:02+00:00

Leave A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.